انواع سیستم های تهویه مطبوع خودرو

1. با توجه به حالت رانندگی، می توان آن را به مستقل (یک کمپرسور موتور محرک اختصاصی با ظرفیت خنک کننده بالا و عملکرد پایدار، اما هزینه بالا، حجم و وزن زیاد، که بیشتر در اتوبوس های بزرگ و متوسط ​​استفاده می شود) و غیر مستقل تقسیم کرد. (کمپرسورهای تهویه مطبوع توسط موتورهای خودرو به حرکت در می آیند و عملکرد تبرید آنها به شدت تحت تأثیر عملکرد موتور با پایداری ضعیف است و بیشتر در اتوبوس های کوچک و سدان استفاده می شود).
2 با توجه به عملکرد تهویه مطبوع، می توان آن را به دو دسته تقسیم کرد: نوع تک عملکردی (سیستم های برودتی، گرمایشی و تهویه مطبوع به صورت جداگانه و بدون تداخل نصب و راه اندازی می شوند و بیشتر بر روی خودروهای سواری و کامیون های بزرگ استفاده می شوند) و سرمایش یکپارچه و نوع گرمایش (تبرید، گرمایش و تهویه یک دمنده و مجرای هوا مشترک هستند و روی یک پانل کنترل کنترل می شوند. هنگام کار، می توان آن را به سیستم های خنک کننده و گرمایش ترکیبی که جداگانه کار می کنند و سیستم های تنظیم دما مخلوط که می توانند کار کنند تقسیم کرد. به طور همزمان تنظیم دمای مخلوط معمولاً در اتومبیل ها استفاده می شود).
با توجه به روش کنترل، می توان آن را به حالت دستی (با استفاده از کلیدهای عملکرد روی پانل کنترل برای کنترل دما، سرعت باد و جهت) و تنظیم الکترونیکی پنوماتیک (با استفاده از مکانیزم کنترل خلاء، زمانی که کلید عملکرد تهویه مطبوع است) تقسیم کرد. انتخاب شده، دما و حجم هوا را می توان به طور خودکار در محدوده دمایی از پیش تعیین شده کنترل کرد).
3. با توجه به روش های کنترل، می توان آن را به موارد زیر تقسیم کرد: تنظیم تمام اتوماتیک (استفاده از مدارهای محاسبه و مقایسه برای کنترل عملکرد مکانیسم تنظیم از طریق سیگنال های سنسور و سیگنال های از پیش تعیین شده، تنظیم خودکار دما و حجم هوا) و تنظیم کاملا اتوماتیک با کنترل میکرو کامپیوتر (استفاده از میکرو کامپیوتر به عنوان مرکز کنترل برای دستیابی به کنترل و تنظیم بهینه جامع و چند منظوره محیط هوای داخل خودرو).